Przedszkole nr 30 w Bytomiu

ŚRODA 29.04.2020

1. Wysłuchajcie hymnu Polski – Mazurka Dąbrowskiego. Przypomnijcie sobie w jakich okolicznościach słuchamy hymnu (uroczystości państwowe, mecze, wydarzenia sportowe) oraz w jakiej pozycji powinniśmy słuchać hymnu i śpiewać go (na baczność). Wyjaśnienie dzieciom, dlaczego należy zachować powagę podczas słuchania hymnu.


 

2. Dzisiaj poćwiczymy, żeby rozwijać sprawność fizyczną. Pomocnikiem w ćwiczeniach będzie plastikowy kręgiel. Jeśli nie macie kręgla, można wykorzystać plastikową butelkę, taką którą będzie można wygodnie trzymać w ręce. Zaproście rodziców do wspólnych ćwiczeń. Jeśli jesteście gotowi to możecie zaczynać.

Zabawa orientacyjno-porządkowa Posłuszne kręgle. Dzieci poruszają się swobodnie po sali, trzymając kręgle w ręce. Na klaśnięcie zatrzymują się i manipulują kręglami: podają je sobie z jednej ręki do drugiej, z przodu, za plecami, pod kolanami; podrzucają i łapią.

Ćwiczenie mięśni brzucha Jak najdalej w przód. Dzieci w siadzie prostym, kręgle trzymają w obu rękach. Wykonują skłon tułowia w przód, sięgając rękami jak najdalej w kierunku stóp (kolana proste).

Skręty Na prawo, na lewo. Dzieci w siadzie skrzyżnym, trzymają kręgle na głowach, przytrzymując je rękami, łokcie mają na zewnątrz. Wykonują skręty tułowia w prawo i w lewo; co pewien czas wykonują kilka rzutów i chwytów kręglami.

Skrętoskłony Witamy stopy. Dzieci w siadzie rozkrocznym, kręgle trzymają oburącz w górze; wykonują skrętoskłon do lewej stopy – przywitanie jej (podczas ćwiczenia dzieci starają się nie zginać kolan, kręgle trzymają obiema rękami). Następnie witają prawą stopę.

Ćwiczenie mięśni grzbietu. Oglądamy kręgle. Dzieci leżą na brzuchu, trzymają kręgle w obu rękach przed twarzą. Unoszą głowę, prostują ręce; oglądają kręgle, wytrzymują przez chwilę. Potem powrót do leżenia – odpoczynek.

Ćwiczenie mięśni brzucha Spotkanie. Dzieci leżą na plecach, trzymają kręgle w obu rękach wyciągniętych za głową. Jednocześnie wznoszą obie ręce i nogi – dążą do spotkania nóg z kręglami; potem powracają do pozycji wyjściowej.

Ćwiczenie mięśni grzbietu i brzucha. Z nóg do rąk. Dzieci leżą na plecach, kręgle trzymają pomiędzy stopami. Przekazują kręgle do rąk za głową i powracają do siadu. Ponownie wkładają kręgle pomiędzy stopy i od nowa wykonują ćwiczenie.

Bieg Postaw kręgle. Dzieci biegają z kręglami w różnych kierunkach przy akompaniamencie klaskania. Podczas przerwy w grze stawiają kręgiel na podłodze tak, aby się nie przewrócił.

Ćwiczenia przeciw płaskostopiu. Sprytne stopy. Dzieci w siadzie prostym podpartym, kręgiel mają pomiędzy stopami (pionowo). Krążą obunóż w prawo i w lewo. − Wałkują kręgle raz jedną, raz drugą stopą. − W siadzie podpartym – chwytają stopami kręgle i podnoszą je do góry.

Zabawa rytmiczna Zgodnie z rytmem. Dzieci, w rytmie klaskania, spacerują po sali w różnych kierunkach. Podczas przerwy w grze zatrzymują się, słuchają rytmu wyklaskanego przez rodzica, starając się go zapamiętać, a następnie wystukują ten rytm, uderzając kręglami o podłogę.

Zabawa uspokajająca Marsz parami. Dzieci maszerują parami po obwodzie koła; odkładają kręgle na wyznaczone miejsce.


 

3. Obejrzyjcie razem z rodzicami mapę Europy. https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/4/42/Europa-mapa_polityczna.png Spróbujcie samodzielnie wskazać na niej Polskę. Poproście rodziców, aby wskazali Wam na mapie Danię – z tego kraju pochodzi Hans Christian Andersen, autor baśni pt. „Księżniczka na ziarnku grochu”. W oparciu o tę baśń powstało opowiadanie, które za chwilę usłyszycie.

Był sobie pewnego razu książę, który chciał się ożenić z księżniczką, ale to musiała być prawdziwa księżniczka. Jeździł więc po całym świecie, żeby znaleźć prawdziwą księżniczkę, lecz gdy tylko jakąś znalazł, okazywało się, że ma jakieś „ale”. Księżniczek było dużo, jednak książę nigdy nie mógł zdobyć pewności, że to były prawdziwe księżniczki. Zawsze było tam coś niezupełnie w porządku. 53 Wrócił więc do domu i bardzo się martwił, bo tak ogromnie chciał mieć za żonę prawdziwą księżniczkę. Pewnego wieczoru była okropna pogoda; błyskało się i grzmiało, a deszcz lał jak z cebra; było strasznie. Nagle ktoś zapukał do bramy miasta i stary król wyszedł otworzyć. Przed bramą stała księżniczka. Ale mój Boże, jakże wyglądała, co uczyniły z niej deszcz i słota! Woda spływała z włosów i sukienki, wlewała się strumykiem do trzewiczków i wylewała się piętami, ale dziewczynka powiedziała, ze jest prawdziwą księżniczką. „Zaraz się o tym przekonamy” – pomyślała stara królowa, ale nie powiedziała ani słowa, poszła do sypialni, zdjęła całą pościel, na spód łóżka położyła ziarnko grochu i na nim ułożyła jeden na drugim dwadzieścia puchowych materaców, a potem jeszcze dwadzieścia puchowych pierzyn. I na tym posłaniu miała spać księżniczka. Rano królowa zapytała ją, jak spędziła noc. − O, bardzo źle – powiedziała księżniczka – całą noc oka nie mogłam zmrużyć! Nie wiadomo, co tam było w łóżku. Musiałam leżeć na czymś twardym, bo mam całe ciało brązowe i niebieskie od sińców. To straszne! Wtedy mieli już pewność, że była to prawdziwa księżniczka, skoro przez dwadzieścia materaców, dwadzieścia puchowych pierzyn poczuła ziarnko grochu. Taką delikatną skórę mogła mieć tylko prawdziwa księżniczka. Książę wziął ja za żonę, bo teraz był pewny, że to prawdziwa księżniczka, a ziarnko grochu oddano do muzeum, gdzie jeszcze teraz można je oglądać, o ile go ktoś nie zabrał. Widzicie, to była prawdziwa historia.

Odpowiedzi na pytania dotyczące utworu:

Z kim chciał ożenić się książę?

Jak wyglądała księżniczka, która pewnego dnia zapukała do bramy miasta?

Jak królowa chciała się przekonać, czy jest to prawdziwa księżniczka?

Czy dziewczyna okazała się prawdziwą księżniczką?

 

Środa

28 kwietnia 2020

Przedszkole nr 30 w Bytomiu